Письмо ПЕГП, тема 96: « Μέριμνα για τους ανάπηρους »

Читаем текст

96ο Θέμα

Διαβάστε με προσοχή το παρακάτω κείμενο και στη συνέχεια απαντήστε

στις ερωτήσεις που ακολουθούν.

Καλή σας επιτυχία!

« Μέριμνα για τους ανάπηρους »

Είναι, δυστυχώς, πολλές οι περιπτώσεις που μας κάνουν ν’ αναρωτηθούμε για τις

αντιφατικές πτυχές της εκσυγχρονισμένης κοινωνίας μας. Από τη μια, η πολυτέλεια και η

αφθονία, για να γεμίζει το μάτι μας, από την άλλη, η αδιαφορία και η αναβλητικότητα για

τους πάσχοντες, για ν’ αδειάζει η ψυχή μας. Οι μεγάλες εξαγγελίες για τη μέριμνα ατόμων

με κινητικά προβλήματα διαψεύδονται από την καθημερινή πραγματικότητα. Ανάπηροι

συμπολίτες μας περιμένουν στο κρύο ή τη ζέστη έξω από το Δημαρχείο να δεχτούν τις

φιλάνθρωπες υπηρεσίες των άλλων, για να μεταφερθούν από τις σκάλες στο ισόγειο των

γραφείων. Η πρώτη μου σκέψη ήταν πόσο άσχημα νιώθει ένας ανάπηρος άνθρωπος,

πολίτης ενός κράτους κοινωνικής πρόνοιας, να βρίσκεται στο περιθώριο των σχεδιασμών

για κοινωνικές παροχές και διευκολύνσεις.

Η απαραίτητη ράμπα ήταν απούσα από το δημόσιο κτήριο! Ωστόσο, η μέριμνα για

την καλαίσθητη εμφάνιση του κήπου ή του εσωτερικού χώρου μεγάλωνε την αντίθεση

ανάμεσα στις βασικές και δευτερεύουσες ανάγκες των δημόσιων υπηρεσιών. Εξάλλου, το

αποκαρδιωτικό αυτό φαινόμενο ανιχνεύεται παντού από έρευνες και στατιστικές, που

δείχνουν ότι έχουμε πολύ δρόμο ακόμα, για να συμπέσει η εντιμότητα των υποσχέσεων με

την αποφασιστικότητα των πράξεών μας. Γιατί στις περισσότερες περιπτώσεις, όπου

υπάρχουν ράμπες, ή δεν έχουν το απαιτούμενο πλάτος, πάνω από 80 εκατοστά, ή υπάρχουν

εμπόδια στην κίνηση των αναπήρων.

Πάντως, όλα τα πράγματα μπορούν να τακτοποιηθούν, αν οι προθέσεις είναι καλές,

αν υπάρχει αλληλεγγύη όχι στα λόγια αλλά στην πράξη. Κάτι τέτοιο θα το επιτύχουμε με

διάλογο και συνεργασία του πολίτη με τις κρατικές υπηρεσίες.

Ξανθοπούλου Α. - Δημάκη Π., Τετράδιο Εργασιών Νεοελληνικής Γλώσσας, Α’Β’Γ’ Γυμνασίου, εκδ. Έννοια, Αθήνα 2006